Zmiana ustawy o pomocy społecznej

Nie rozumiem, dlaczego od osób, które mają wykształcenia zasadnicze branżowe lub zasadnicze zawodowe wymaga się rocznego doświadczenia, a od osób, które posiadają co najmniej średnie lub średnie branżowe - już nie. Sugeruję, aby obie te grupy osób potraktować równo.

Wprowadzenie wymogu łącznego spełnienia dwóch warunków: zatrudnienia w zawodzie pracownika socjalnego oraz ukończenia kursu streetworkera bezdomności budzi istotne wątpliwości i w obecnym brzmieniu ma charakter wykluczający. Po pierwsze, zapis pomija osoby posiadające wieloletnie doświadczenie w pracy streetworkerskiej, które realizują działania w terenie od lat, często w ramach organizacji pozarządowych, jednak nie ukończyły formalnego kursu – m.in. z uwagi na jego dotychczasową ograniczoną dostępność. W praktyce prowadzi to do deprecjonowania doświadczenia na rzecz formalnego certyfikatu. Po drugie, regulacja zawęża katalog osób mogących wykonywać streetworking wyłącznie do pracowników socjalnych. Tymczasem działania te są realizowane także przez osoby z wykształceniem w zakresie pedagogiki, psychologii, resocjalizacji oraz przez praktyków NGO i ekspertów przez doświadczenie. Po trzecie, ograniczenie to może negatywnie wpłynąć na dostępność usług, zwłaszcza w mniejszych miejscowościach oraz w podmiotach niepublicznych. Po czwarte, brak jest mechanizmów przejściowych umożliwiających uznanie dotychczasowego doświadczenia, co może prowadzić do wykluczenia części kadry i zaburzenia ciągłości wsparcia. Propozycje zmian: * dopuszczenie alternatywnej ścieżki potwierdzania kompetencji (np. doświadczenie zawodowe), * wprowadzenie okresu przejściowego, rozszerzenie katalogu osób uprawnionych, uwzględnienie ekspertów przez doświadczenie. W obecnym kształcie zapis nadmiernie formalizuje dostęp do zawodu i nie odzwierciedla specyfiki pracy w tym obszarze.

w ustawie nie ma żadnej informacji, czy pojawi się nowe rozporzadzenie dotyczące standardu mieszkań treningowych i wspomaganych. Jeśli ustawa ma ujednolicać kwestie funkcjonowania mieszkań, powinna takze wprowadzić ujednolicony standard tych jednostek. Obecnie mamy inne standardy dla mieszkań finansowanych z funduszy europejskich, inne w PFRON i inne w funkcjonującym rozporządzeniu.

Obecny standard placówek dla osoób w kryzysie bezdomności, zakłada potrzebę zatrudnienia przez organizacje prowadzace schronisko lub schronisko z usługami opiekuńczymi pracownika socjalnego. Jednak pracownik socjalny zatrudniany przez schronisko nie może prowadzić wywiadu środowiskowego dla osoby pochodzącej z terenu innej gminy niż to na którym działa schronisko. Taki zapis w ustawie nałoży na część ośrodków pomocy społecznej dodatkowe obowiązki, a z drugiej strony umożliwi niektórym placówkom na zaniżenie swojego dotychczasowego standardu. Potrzeba uporzadkowania sytuacji pracowników socjalnych w schroniskach - zaproponowana zmiana w tekście ustawy tego nie zmieni.

konieczne jest ujednolicenie pojęć - w ustawie pojawiają sie organizacje społeczne, organizacje pozarządowe, podmioty ekonomii społecznej.

tak sformułowana definicja deinstytucjonalizacji wskazuje na proces zastąpienia opieki instytucjonalnej co jest z jednej strony praktycznie niewykonalne, a z drugiej stoi w sprzeczności chociażby z wypowiedziami pani minister Nowakowskiej: "Wskazujemy w ustawie wyraźnie, że deinstytucjonalizacja jest rozwojem usług blisko człowieka, dla człowieka, i że to nie są drastyczne zmiany dla osób, które dziś korzystają ze wsparcia instytucji"

Proponuję wykreślić sformułowanie "organizacje społeczne" i pozostawienie "organizacjami pozarządowymi"